» » » » آموزش Microsoft MCSA Windows 10 Exam 70-697-698 به زبان فارسی (قسمت هفتم)

آموزش Microsoft MCSA Windows 10 Exam 70-697-698 به زبان فارسی (قسمت هفتم)

آموزش ویندوز 10 با شماره آزمون Microsoft MCSA Windows 10 Exam 70-697-698 به زبان فارسی (قسمت هفتم)

با قسمت هفتم دوره اموزشی ویندوز 10 از مجموعه ccsp.ir در خدمت شما عزیزان هستیم.

استفاده از رسانه ایی دیگر برای نصب


 

دلایل مختلفی وجود دارد که چرا نصب ویندوز 10 با استفاده از یک دی وی دی مشکل یا نامناسب است.

  اگر شما ویندوز را بر روی تعداد زیادی از رایانه ها نصب می کنید، راه رفتن به کنار هر کامپیوترو نصب با استفاده از دیسک فیزیکی بسیار وقت گیر خواهد بود.

شما ممکن است دارای برخی از دستگاه ها که دارای درایو دی وی دی نیستند به دلایل مختلف باشید؛ در واقع، بسیاری از لپ تاپ های کوچک و دستگاه های هیبریدی  شامل درایوهای نوری نمی شود.

مایکروسافت یک ابزار ایجاد رسانه ای را فراهم می کند که می توانید از آن برای ایجاد فلش درایو قابل بوت ، دی وی دی یا فایل ISO استفاده کنید اگر شما نیاز به ارتقاء کامپیوتر یا نصب ویندوز 10 دارید به رسانه های فیزیکی نیاز دارید.

  اما برای اکثر شرکت ها، روش های دیگری نیز وجود دارد که باعث کاهش زمان و مداخلات دستی برای نصب ویندوز در تعداد زیادی از دستگاه ها می شود. در این بخش این روش ها را یاد می گیرید.

 

  • نصب در هارد دیسک مجازی (VHD)

یک هارد دیسک مجازی (VHD) نوع خاص از فایل ایمیج (Image)  است که حاوی تمام فایل های سیستم عامل، برنامه ها و داده ها است که ممکن است بر روی یک پارتیشن معمولی دیسک سخت یافت شود، که در یک فایل منعکس شده است.

با استفاده از تکنولوژی VHD، مایکروسافت زمینه مجازی سازی سرویس گیرنده (همچنین به عنوان مجازی سازی دسکتاپ) شناخته شده است تا ابزار قدرتمند جدید مدیریت برای دسکتاپها را در یک محیط شرکتی به ارمغان بیاورد.

حتی اکنون امکان استفاده از سرورها با تعداد زیادی RAM و چندین پردازنده قدرتمند با مجموعه ای از ماشین های مجازی نصب شده در این سرور ها و دسترسی کاربران از دسکتاپ خود را دارند.

  کاربران با استفاده از یک دستگاه کلاینت که از پروتکل هایی مانند پروتکل دسک تاپ از راه دور (RDP) پشتیبانی می کند با این دسکتاپ مجازی ارتباط برقرار می کند.

 

درک VHD ها

مشخصات سخت افزاری مجازی (VHD)  یک فایل تک است که شامل تمام فایل ها و پوشه ها است که بر روی یک پارتیشن دیسک سخت یافت می شود و از این رو اصطلاح هارد دیسک مجازی استفاده می شود.

این فایل قادر به میزبانی فایل های بومی و پشتیبانی از تمامی عملیات دیسک های معمولی است.

مایکروسافت ابتدا در ویندوز 7 و ویندوز سرور 2008 R2 استفاده از VHD ها را پشتیبانی می کرد سپس در ویندوز 8.1، ویندوز 10، ویندوز سرور 2012 (تمام نسخه ها به جز نسخه بنیاد) و ویندوز سرور 2016، بدون نیاز به یک hypervisor  پشتیبانی رادامه داد (لایه اضافی نرم افزاری زیر سیستم عامل برای اجرای کامپیوترهای مجازی).

این سیستم عامل ها شما را قادر به ایجاد، پیکربندی و بوت کردن کامپیوترهای فیزیکی از VHD می کند.

قابلیت های زیر را به مدیران وتوسعه دهندگان ارائه می کند:

 

  • شما می توانید فرمت های تصویری و ابزارهای مورد استفاده در شرکت را استاندارد کنید.
  •   شما می توانید تعداد ایمیج هایی را که باید فهرست بندی شده و پشتیبانی شوند را کاهش دهید.
  •  توسعه دهندگان می توانند برنامه های کاربردی را در سیستم عامل های مختلف آزمایش کنند؛ اگر برنامه ها سیستم عامل را از بین ببرند، توسعه دهندگان می توانند سیستم عامل را با کمترین زمان و هزینه از بازیابی کنند.
  • شما می توانید یک فرمت ایمیج معمولی که در هر دو دستگاه فیزیکی و مجازی اجرا می شود داشته باشید.
  •  VHD ها شما را قادر به جایگزینی ایمیج برای سرور مجدد یا بازیابی می کند.
  • شما می توانید ابزار مدیریت دیسک را برای پیوستن یک VHD و مدیریت تصویر آفلاین استفاده کنید.

 

انواع هارد دیسک مجازی

ویندوز 10 و ویندوز سرور 2016 سه نوع VHD ارائه می دهند: ثابت، پویا و differencing. جدول زیر انواع این هارد ها را توضیح می دهد.

توضیح

ابزار

VHD با ابعاد ثابت را توصیف می کند. به عنوان مثال، اگر یک VHD ثابت با 30 گیگابایت ایجاد کنید، اندازه فایل همگی حدود 30 گیگابایت است (بعضی از فضا برای ساختار داخلی VHD استفاده می شود) صرف نظر از اینکه مقدار داده ها در آن قرار دارد.

Fixed

VHDبه اندازه داده های مجود در ان حجم دارد. شما می توانید حداکثر اندازه را مشخص کنید. به عنوان مثال، اگر یک VHD پویا به اندازه 30 گیگابایت ایجاد کنید، آن را در حدود 8.10 مگابایت شروع می کند اما هنگام ارسال داده به آن، گسترش می یابد.

این گسترش نمی تواند از حداکثر اندازه مشخص شده تجاوز کند.

VHD های ثابت بیش از پویا توصیه می شوند، زیرا آنها بالاترین عملکرد ورودی / خروجی را ارائه می دهند؛ همچنین، هنگامی که یک دیسک پویا گسترش می یابد، حجم میزبان می تواند کم شود و باعث می شود که عملیات نوشتن به شکست منجر شود.

Dynamic

همچنین به عنوان یک VHD فرزند نیز شناخته می شود، این VHD تنها شامل بلوک دیسک اصلاح شده از VHD والدین است که با آن است.

 VHD والدین فقط خواندنی هستند و همه تغییرات درdifferencing VHD نوشته می شود.

VHD پدرمی تواند یکی از این سه نوع VHD باشد و differencing VHD  های مختلف به عنوان یک زنجیره متفاوت شناخته می شوند.

 این نوع VHD در محیط آزمایش مفید است. زمانی که یک توسعه دهنده آزمایشات انجام می دهد، تمام به روز رسانی ها بر روی VHD متفاوت می شود.

  برای بازگشت به حالت پاک VHD پدر، تنها کاری که باید دارید انجام دهید این است که differencing VHD را حذف کنید و یکی جدید ایجاد کنید.

Differencing

 


  • ابزار مورد استفاده همراه هارد دیسک مجازی

مایکروسافت چندین ابزار را فراهم می کند که می توانید برای تنظیم و مدیریت VHD ها، که به صورت بخشی از سیستم عامل ویندوز 10 موجود است یا همراه با سیستم ارزیابی و راه اندازی ویندوز (ADK) موجود است، استفاده کنید.

جدول زیر ابزار مدیریت VHD را معرفی می کند.

  ما در مورد استفاده از این ابزار ها در فصل 10، " Hyper-V ویندوز " بحث می کنیم.

 

توضیح

ابزار

یک مودم مدیریت کنسول مایکروسافت (MMC) که شما را قادر به مدیریت VHD می کند، از جمله ایجاد، اتصال، جدا کردن، گسترش و ترکیب VHD ها.

Disk Management

یک ابزار خط فرمانی است که شما را قادر می سازد تا فعالیت های مدیریت VHD مشابه آنچه که در اختیار مدیریت دیسک قرار دارد را انجام دهید. شما می توانید این اقدامات را با استفاده از DiskPart اسکریپت کنید.

DiskPart

یک ابزار خط فرمانی است که شما را قادر به مدیریت داده های پیکربندی بوت (BCD) ذخیره می کند.

BCDedit

یک ابزار خط فرمان که شما را قادر به مدیریت و ایجاد فروشگاه های BCD جدید و ورودی های BCD بوت می کند.

شما می توانید از این ابزار برای ایجاد ورودی های جدید بوت هنگام پیکربندی سیستم برای بوت شدن از یک VHD جدید استفاده کنید.

BCDboot

یک ابزار خط فرمانی است که شما را قادر می سازد به روز رسانی، برنامه ها، درایورها و بسته های زبان را به یک ایمیج ویندوز، از جمله یک VHD، اعمال کنید.

Deployment Image Servicing and Management (DISM)

یک ابزار که شما را قادر به تهیه سیستم عامل برای ایمیج سازی و استقرار با حذف اطلاعات کاربر و کامپیوتر خاص می کند.

Sysprep

محیط پیش نصب ویندوز (Windows PE) شامل ASK است و برای تهیه یک کامپیوتر برای نصب و تعمیر و نگهداری ویندوز استفاده می شود.

Windows PE

سرویس های نصب ویندوز (WDS) برنامه ای مبتنی بر اسرار است که سازمان را قادر می سازد از راه دور سیستم های عامل را با استفاده از ویندوز PE و سرور WDS مدیریت و راه اندازی نماید.

ایمیج های دستگاه بر روی شبکه مدیریت می شود و به طور خودکار استقرار ایمیج های VHD را برای بوت محلی بکار می گیرد.

Windows Deployment Services

 

همه این ابزارها شامل ویندوز 10 و ویندوز سرور 2016، به استثنای ویندوز PE، که شامل ADK ویندوز است می شوند.

  همچنین ویندوز سرور 2016 و ویندوز 10 Pro، اما نه ویندوز 10 خانه،  شامل مدیر Hyper-V ویندوز است، که یک کنسول مدیریتی(MMC) است و شما را قادر به ایجاد ایمیج های VHD، که توانایی نصب ویندوز از رسانه نصب یا یک فایل تصویری ISO را دارد می کند.


 

  • استفاده از مدیریت دیسک

کنسول Disk Management شامل تمام امکانات لازم برای ایجاد و پیکربندی دیسک ها و پارتیشن ها است.

  ما در بخش 9 "مدیریت داده های کاربر" جزئیات دقیق آن را مورد بررسی قرار می دهیم. برای ایجاد یک VHD از روش زیر استفاده کنید:

 

  1. با باز کردن فایل اکسپلورر، راست کلیک بر روی This Pc و انتخاب مدیریت کنسول مدیریت کامپیوتر را باز می کند که شامل مدیریت دیسک به عنوان یک ابزار جانبی است.
  2. در داخل در کنسول، روی Disk Management کلیک کنید تا مطالب آن در قسمت جزئیات قابل مشاهده باشد.
  3. روی Disk Management کلیک راست کرده و Create VHD را انتخاب کنید.همانطور که در شکل نشان داده شده است کادر محاوره ای ایجاد و پیوست هارد دیسک مجازی را نشان می دهد. 
  1. یک مسیر و نام فایل برای VHD را در کادر متن موقعیت تایپ کنید یا از مرورگر برای مرور یک مکان مناسب استفاده کنید.
  2. اندازه هارد دیسک مجازی را مشخص کنید و از گزینه های موجود در زیر فرم مجازی دیسک سخت استفاده کنید.
  • گسترش پویا: VHD پویا را ایجاد می کند، همانطور که قبلا در جدول توضیح داده شد.
  •  اندازه ثابت (توصیه می شود): یک VHD ثابت ایجاد می کند.
  1. برای انتخاب فرمت هارد دیسک مجازی، VHD را انتخاب کنید، سپس روی OK کلیک کنید.

نکته

فرمت VHDX، برای اولین بار در ویندوز 8.1 و ویندوز 2012 معرفی شده است، فقط برای مجازی سازی در داخل یک hypervisor و نه برای بوت native استفاده می شود.

  فصل 10، "ویندوز ایکس-V"، مجازی سازی و Hyper-V را پوشش می دهد

  1. دیسک ایجاد شده و متصل شده و به عنوان یک دیسک ناشناخته در مدیریت دیسک ظاهر می شود.

 ممکن است چند دقیقه طول بکشد، مخصوصا برای یک VHD به اندازه کافی بزرگ برای نصب ویندوز 10.

  1. راست کلیک بر روی دیسک ناشناخته در Disk Management و Initialize Disk را انتخاب کنید.

 در کادر محاوره ای که در شکل نشان داده شده است، سبک پارتیشن پیش فرض را نگه دارید و سپس روی OK کلیک کنید. 

  1. لازم نیست که VHD را فرمت کنید این کار زمانی انجام خواهد شد که ما ویندوز 10 را روی دیسک نصب کنیم

 

نصب ویندوز 10 با یک VHD

حالا که ما VHD آماده کرده ایم، می توانیم از تعدادی تکنیک برای اعمال یک ایمیج به آن و ایجاد بوت استفاده کنیم.

شما می توانید ویندوز 10 یا ویندوز سرور 2016 را مستقیما از دیسک نصب به یک فایل VHD نصب کنید. این کار باعث می شود که ایمیج اولیه شما بسیار ساده تر شود و شما می توانید آن را در VHD سفارشی کنید.

  هنگامی که ایمیج آماده شد، شما فقط باید Sysprep را برای کلی کردن ایمیج اجرا کنید، سپس اماده است تا به چندین کامپیوتر بپیوندد.

بعد از ایجاد یک VHD، درایو، پوشه و نام فایل VHD را بنویسید؛ سپس ویندوز 10 را وارد کنید و کامپیوتر را به برنامه راه اندازی ویندوز 10 راه اندازی مجدد کنید.


با پیروی از مراحل اولیه 1-6 در بخش "انجام نصب حضوری" ابتدا در این فصل شروع کنید.

در پایان مرحله 6 شما باید کدام نوع نصب را می خواهید ببینید؟ ما به یک راه برای دسترسی به VHD در این رایانه نیاز داریم تا بتوانیم ویندوزرا به جای نصب روی  دیسک های فیزیکی روی ان نصب کنیم.

  در راه اندازی ویندوز 10 ، شما  می توانید CMD ادمین رابا استفاده از Shift + F10 فراخوانی کنید.

  1. Shift + F10 را فشار دهید تا CMD باز شود. همانطور که در شکل نشان داده شده است، ویندوز PE به طور پیش فرض درایو X: را نمایش می دهد، (دیسک رم ویندوز  PE). 
  2. دستور discpart را برای باز کردن فوری DISKPART وارد کنید سپس VHD را با استفاده از دستورات زیر انتخاب و ضمیمه کنید:

Select vdisk file=<letter>:\<filename> Attach vdisk

که <letter> نام درایوی است که VHD در ان ساخته شده و <filename> نام فایل VHD است.

توجه داشته باشید

محیط Windows PE ممکن است همانطور که در سیستم عامل ویندوز 10 نصب شده است، نباشد.

به عنوان مثال، اگر شما یک درایو C: یک درایو دی وی دی و یک درایو E: در ویندوز 10 داشته باشید، ویندوز PE یک نام دیگر به درایو دی وی دی اختصاص داده و درایو E: احتمالا درایو D: است.

  1. برای بستن DiskPart (Exit) را تایپ کنید سپس Exitرا دوباره تایپ کنید تاCMD را ببندید.
  2. در صفحه تنظیمات ویندوز، Custom: Install Windows Only (Advanced)را انتخاب کنید.
  3. وقتی که کجا میخواهید ویندوز را نصب کنید؟ نمایان شد تمام دیسک ها و پارتیشن های موجود، از جمله VHD که به DiskPart متصل بود را نمایش می دهدپارتیشن VHD را به عنوان پارتیشن نصب انتخاب کنید.ویندوز هشدار می دهد که در هنگام انتخاب VHD ویندوز نمی تواند بر روی این درایو نصب شود. هشدار می تواند نادیده گرفته شود. 
  1. روی Next کلیک کنید و ویندوز کپی فایل ها و نصب ویندوز 10 را آغاز می کند.  نصب ادامه خواهد داشت و کامپیوتر چندین بار راه اندازی مجدد خواهد شد.
  2. آخرین باری که ویندوز بوت می شود ، دو گزینه بوت را ارائه می دهد، همانطور که در شکل نشان داده شده است. 

حجم درایوها به  درایوها و پارتیشن ها در کامپیوتر هنگام نصب بستگی دارد.

  گزینه بوت پیش فرض، پارتیشن VHD است که شما نصب کردید.

قبل از نصب فایل VHD روی چندین کامپیوتر باید Sysprep /generalize را روی ان اجرا کنید.

 

نصب ویژگی های اضافی ویندوز

همانطور که در فصل 1 معرفی شد، ویندوز 10 شامل چندین ویژگی اضافی ویندوزاست، که ما در این بخش نگاه مختصری داریم به نصب و پیکربندی این ویژگی ها.

 شما باید خود را با ویژگی هایی که به طور پیش فرض نصب نشده اند برای امتحان،  آشنا کنید.

 

برای مشاهده ویژگی های در دسترس ویندوز ، کنترل پنل را باز کنید، ویژگی ها(Features) را در جعبه جستجو تایپ کنید و بر روی فعال کردن یا غیرفعال کردن ویژگی های ویندوز کلیک کنید.

فهرست ویژگی ها نمایش داده می شود.

  در یک دستگاه ویندوز 10 که اخیرا نصب شده است، می توانید مشخص کنید که کدام ویژگی ها به طور پیش فرض نصب شده اند زیرا آنها در لیست بررسی می شوند.

برای نصب یک ویژگی، کادر کنار این ویژگی را علامت بزنید و روی تأیید کلیک کنید.

شکل زیر لیست ویژگی های جدید ویندوز 10 Enterprise را نشان می دهد.

 

درباره بعضی از این ویژگی ها و جزئیات مربوط به نصب و پیکربندی آنها در فصل های بعد یاد خواهید گرفت. در حال حاضر، درک کنید که از کجا آنها را در رابط گرافیکی نصب کنید.

شما همچنین می توانید ویژگی های اختیاری را از خط فرمان ، با استفاده از ابزارمدیریت ایمیج سازی (DISM) نصب و یا حذف کنید.

شما می توانید این ابزار را برای بررسی ویژگی های نصب شده، نصب و حذف ویژگی ها یا استفاده از اسکریپت های PowerShell برای مدیریت خودکار ویژگی ها استفاده کنید.

برای مثال، برای بررسی ویژگی های نصب شده و نصب سرویس گیرنده Telnet از روش زیر استفاده کنید:

  1. CMD رابا دسترسی ادمین باز کنید.
  2. دستور زیر را تایپ کنید:

DISM /Online /Get-Features

  1. یک لیست طولانی از ویژگی های ویندوز مشابه شکل نمایش داده خواهد شد.

  توجه داشته باشید که حالت هر یک فعال یا غیر فعال است.از طریق لیست بروید و TelnetClient را پیدا کنید. توجه داشته باشید که غیر فعال است. 

  1. برای نصب سرویس گیرنده Telnet، دستور زیر را تایپ کنید:

DISM /Online /Enable-Feature /FeatureName:TelnetClient

  1. ابزار ویژگی (ها) را فعال می کند و شاخص پیشرفت را نشان می دهد.
  2. دستور DISM / Online / Get-Features را مجدد دوباره تایپ کنید تا اطمینان حاصل شود که آن در لیست Enabled ذکر شده است.
  3. شما می توانید هر یک از ویژگی ها را با استفاده از تکنیک مشابه نصب یا حذف کنید.

  اگر شما با یک ایمیج آفلاین کار می کنید، مانند یک VHD، از پارامتر / Image به جای پارامتر / Online برای استفاده از ایمیجدآفلاین استفاده کنید.در مورد استفاده از DISM در بخش 3، "تنظیمات بعد از نصب" بیشتر توضیح داده شده.

 

پیکربندی ویندوز برای پشتیبانی اضافی منطقه ای و زبان

 

ویندوز 10 از صدها زبان، از جمله نامه های بومی و اسکریپت پشتیبانی می کند.

اپلت زبان کنترل پنل شما را قادر به اضافه کردن یا تغییر زبان های موجود می کند.

از روش زیر استفاده کنید:

 

  1. روی Start کلیک کنید، تنظیمات را انتخاب کرده و روی Time & Language کلیک کنید
  2. منطقه و زبان را از منوی سمت چپ انتخاب کنید.
  3. در بخش زبان ها، روی دکمه افزودن یک زبان کلیک کنید.
  4. صفحه نمایش داده شده در شکل را می بینید. برای انتخاب زبان دلخواه اسکرول کنید.از لیست  اراءه شده نسخه های منطقه نسخه مورد نظر را انتخاب کنید. 
  1. شما به صفحه Time and Language بازگشته اید.برای انتخاب زبان اصلی خود، ابتدا آن را کلیک کنید، سپس روی دکمه تنظیم به عنوان پیش فرض کلیک کنید.برای تکمیل این روش، از حساب کاربری خارج شوید و سپس وارد شوید.
  2. برای تنظیم خوصیصات دیگر زبان ، روی گزینه ها کلیک کنید.  به شما اجازه می دهد تا گزینه هایی مانند دست خط دس، گفتار و صفحه کلید موجود را پیکربندی کنید.
  3. برای حذف یک زبان، آن را انتخاب کنید و روی حذف کلیک کنید.

شما همچنین می توانید تنظیمات زبان خود را از اپلت زبان کنترل پنل به صورت زیر تغییر دهید:

  1. با راست کلیک بر روی استارت، کنترل پنل را انتخاب کنید و یک زبان را درزیر دسته ساعت، زبان و منطقه انتخاب کنید.اپلت زبان ظاهر می شود،که زبان و یا زبان های موجود در کامپیوتررا نشان می دهد.
  2. روی Add a Language کلیک کنید.
  3. یک اپلت افزودن زبان ، همانطور که در شکل نشان داده شده است دریافت می کنید.برای یافتن زبان مورد نظرروی این اپلت رفته، آن را انتخاب کنید، و سپس روی افزودن کلیک کنید.اگر زبان انتخاب شده شامل نسخه های مختلف منطقه ای باشد، بر روی Open کلیک کنید، نسخه مورد نظر را انتخاب کنید، و سپس روی افزودن کلیک کنید.این زبان در لیست زبان های موجود در اپلت زبان اضافه شده است. 
  4. زبان های این اپلت به ترتیب لیست ترتیب داده شده اند.برای تغییر این لیست، یک زبان را انتخاب کنید و در صورت نیازروی Move Up یا Move Down کلیک کنید.
  5. برای حذف یک زبان، آن را انتخاب کنید و روی حذف کلیک کنید.

 

تنظیم سناریوهای بوت بومی

برای آزمون 70-698 شما باید بدانید که چگونه با VHD ها کار کنید، از جمله نحوه نصب ویندوز 10 در VHD، توسعه VHD ویندوز 10 به دستگاه های دیگر و روش های بوت شدن از VHD.

  برای نصب ویندوز 10، شما باید از یک VHD با قابلیت های بوت بومی استفاده کنید، که VHD را قادر می سازد بدون hypervisor مانند Hyper-V اجرا شود.

مانند ویندوز 8.1 و ویندوز سرور 2012 R2، ویندوز 10 و ویندوز سرور 2016، شما را قادر به مدیریت دیسک های مجازی به طور مستقیم در ابزار مدیریت دیسک، بدون نیاز به نصب نقش سرور Hyper-V یا کنسول مدیریت Hyper-V می کند.

شما می توانید از ابزار مدیریت Disk Management MMC یا ابزار DiskPart مبتنی بر خط فرمان برای ایجاد و پیکربندی VHD ها استفاده کنید. ما از مدیریت دیسک در اینجا استفاده خواهیم کرد و در مورد ابزار DiskPart در فصل 10، «ویندوز Hyper-V» یاد خواهید گرفت.

بوت بومی VHD نیاز به حداقل دو پارتیشن دارد - یک پارتیشن سیستم با محیط بوت ویندوز 10 و ذخیره اطلاعات پیکربندی بوت (BCD) و یک پارتیشن برای ذخیره فایل VHD.

علاوه بر این، پارتیشن حاوی VHD باید فضای دیسک آزاد به اندازه کافی برای گسترش یک VHD پویا و برای فایل صفحه ایجاد شده هنگام بارگیری VHD داشته باشد. هنگام استفاده از VHD های بوت بومی، فایل صفحه خارج از VHD ایجاد می شود.

همچنین در هنگام کار با VHD های بومی محدودیت هایی وجود دارد:

 

 

VHD بومی از هایبرانت (Hibernate)پشتیبانی نمی کند (با این حال حالت خواب پشتیبانی می شود،).

شما نمی توانید یک VHD را داخل یک VHD (لانه) قرار دهید.

VHD ها با دیسک های پویا کار نمی کنند، بنابراین VHD را نمی توان به عنوان یک دیسک پویا پیکربندی کرد، و حجم اصلی VHD را نمی توان به عنوان یک دیسک پویا پیکربندی کرد.

 شما نمی توانید از VHD های بوت بومی برای اشتراک SMB استفاده کنید.

 

  • بوت  کردن VHD  ها

ویندوز 7 توانایی بوت شدن از یک VHD را معرفی کرد، و این قابلیت در ویندوز 7 و بعدا  همچنین ویندوز سرور 2008 R2 و نسخه های بعد وجود دارد.

  شما باید بوت لودر را با استفاده از ابزار خط فرمان bcdedit در قسمت نصب پیش فرض ویندوز ، پیکربندی کنید.

  این ابزار اطلاعات ذخیره سازی پیکربندی بوت (BCD) را مدیریت می کند که فایل boot.ini را که در نسخه های ویندوز قبل از ویستا استفاده می شود جایگزین می کند.

  شما می توانید از bcdedit برای چندین هدف استفاده کنید، از جمله ایجاد فروشگاه های جدید، تغییر فروشگاه های موجود، اضافه کردن یا حذف گزینه های منو بوت، و غیره.

از روش زیر استفاده کنید:

  1. CMD را با دسترسی ادمین باز کنید.
  2. Bcdedit را تایپ کنید تا بوت لودر و ابزار های ویندوز شروع شود و به شما اطلاعات پیش فرض بوت ویندوز را نشان دهد. 
  3. bcdedit /copy {current} /d را تایپ کرده و از VHD بوت کنید. این دستور اطلاعات فعلی لودر ویندوز را کپی می کند و یک ورودی جدید ایجاد می کند که می توانید آن را برای بوت شدن از VHD تغییر دهید.
  4. دوباره bcdedit را تایپ کنید.  شما یک ورودی تکراری را که توسط شناسه منحصر به فرد در سطح جهانی (GUID) در خط شناسه شناسایی شده است متوجه خواهید شد.با دقت این GUID را یاداشت کنید.
  5. bcdedit /set {guid} device vhd=[drive:]\<path_to_vhd_file> را تایپ کنید،که guid همان guid یادداشت شده است.درایو ،درایوی است که فایل VHD در ان واقع شده و <path_to_vhd_file> مکان فایل VHD در درایو خودش است.برای مثال:

bcdedit /set {35bbc226-7920-11de-b6f7-a0288f236347} device VHD="[E:]\VHDImages\Win10Ent-1.vhd"

  1. OS دستگاه را با تایپ کردن bcdedit / set {guid} osdevice vhd = [drive:] \ <path_to_vhd_file> تنظیم کنید.

نحو این دستور همانند قبلی است، به جز اینکه دستگاه توسط osdevice جایگزین شده است.

  1. دستورالعمل Detect Hal را با تایپ کردن bcdedit / set {guid} detecthal تنظیم کنید.
  2. با تایپ کردن bcdedit / set {guid} description <description> توصیف این بوت را شرح دهید، توضیحات مربوط به boot که در هنگام راه اندازی ظاهر می شود، ارائه کنید.توضیحات را در نقل قول ها اضافه کنید اگر حاوی فضاها باشد.
  3. خروجی خود را با تایپ کردن bcdedit دوباره تأیید کنید. شما باید چیزی شبیه به شکل زیر را مشاهده کنید، به شما این امکان را می دهد که به صورت کامل، سیستم عامل پیشین پیکربندی شده یا فایل VHD را بوت کنید.

 

اگر می خواهید این مورد را حذف کنید، به GUID ذکر شده در bcdedit توجه داشته باشید و از دستور زیر استفاده کنید:

bcdedit /delete {GUID} /cleanup

پایان فصل دوم

نسخه ی قابل چاپ
نویسنده: wahab بازدیدها: 1 311 نظرات: 0

فرم ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
 
کد را وارد کنید: *
عکس خوانده نمی شود

تقویم

<    «  مهر 1397  »    >
شیدسچپج
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 

آخرین مطالب

برترین مطالب

مطالب تصادفی

موضوعات

لینک دوستان

آمار

آمار مطالب یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 0
کل: 426
کل نظرات: 2291
آمار کاربران یک ساعت پیش: 0
امروز: 0
این ماه: 14
کل: 22155
بن شدگان: 102
جدیدترین عضو: ahmadmj6969